Pitbull

Jest takie spojrzenie, które zna każdy właściciel pitbulla: pies unosi na Ciebie wzrok, lekko przekrzywia łeb i pyta nim o jedyną rzecz, jaka naprawdę go w życiu obchodzi — czy jest grzeczny i czy się cieszysz, że go masz. Cała reszta tej rasy — jej krzepa, energia i kabłąkowata muskulatura — jest w gruncie rzeczy tylko tłem dla tego jednego, rozbrajającego pytania. American pit bull terrier wywodzi się od dawnych psów typu bull-and-terrier i niesie ze sobą trudną, naznaczoną przez człowieka historię, ale przez większą część XX wieku był w Stanach ukochanym psem rodzinnym i towarzyszem dzieci — na tyle łagodnym i opiekuńczym, że zyskał przydomek „psa-niani". I właśnie to spragnione bliskości, oddane serce przetrwało w nim do dziś, cokolwiek zdążył o pitbullu pomyśleć świat.

Pitbull kocha w sposób fizyczny i bezwarunkowy — miłość na dystans po prostu nie mieści mu się w głowie. Ten umięśniony atleta jest święcie przekonany, że jest psem kieszonkowym, i przy pierwszej sposobności składa swoje dwadzieścia kilka kilogramów na Twoich kolanach — w całości, z westchnieniem człowieka, który po długiej podróży wreszcie dotarł do domu. Kiedy wracasz, wita Cię tańcem całego ciała wyginającego się w banana i takim entuzjazmem, jakbyś przez te dziesięć minut nieobecności zdążył zostać uznany za zaginionego. A że rozpaczliwie chce być grzeczny, raz po raz zerka Ci w twarz, żeby sprawdzić, czy aby na pewno wszystko jest w porządku — bo na świecie nie istnieją słowa, które działałyby na niego tak jak „dobry pies". Dla tych dwóch słów wywróci się na grzbiet, nauczy nowej sztuczki i zrezygnuje z najwygodniejszego miejsca na kanapie. Jest przy tym beznadziejnym konspiratorem: jego morda zupełnie nie potrafi kłamać, więc kiedy podczas Twojej nieobecności mimo wszystko zakradnie się na łóżko, zdradzi go absolutnie wszystko — wina, nadzieja i zachwyt wymalowane na pysku tak czytelnie, że spokojnie mógłby zagrać główną rolę w niemym filmie.

I właśnie ta bezbronna szczerość czyni pitbulla psem tak poruszającym. Bo mimo całej swojej krzepy jest on w gruncie rzeczy stworzeniem, które pragnie jednego: należeć — być częścią rodziny, brać udział we wszystkim i mieć pewność, że jest kochane. Pitbull przywiązuje się do swoich ludzi bez reszty, słynie z anielskiej cierpliwości wobec dzieci i najszczęśliwszy bywa wtedy, gdy może po prostu leżeć tuż obok Ciebie, dotykając Cię choćby jedną łapą — jakby chciał się upewnić, że nigdzie nie znikniesz. Tym boleśniejsza jest jego niesprawiedliwa sława, bo ludzie, którzy znają tę rasę naprawdę, wiedzą o niej to, czego reszta świata zdaje się nie dostrzegać: że groźba, którą się w pitbullu widzi, zwyczajnie nie istnieje, a jest za to jedno z najczulszych i najwierniejszych psich serc, jakie biją. Trzeba przy tym powiedzieć wprost: to pies silny, energiczny i charakterny, który potrzebuje odpowiedzialnego opiekuna, dobrej socjalizacji od szczeniaka, mądrego prowadzenia, sporej dawki ruchu, a w relacjach z innymi psami rozwagi. Ale gdy dostanie to wszystko, odwdzięcza się oddaniem tak całkowitym, że całe jego psie szczęście zaczyna się i kończy na Tobie.

Pitbull to jeden z najczulszych psów, jakie chodzą po tej ziemi — istota, która dostała w darze ogromną siłę, a i tak całym sobą wybrała miłość. To nie jest pies bez wymagań: potrzebuje opiekuna, który da mu ruch, granice, prowadzenie i szansę, by pokazał światu, kim naprawdę jest. Ale dla kogoś, kto mu tę szansę da, staje się przyjacielem o oddaniu, którego nie sposób z niczym porównać.

Daj mu ruch, mądre prowadzenie, troskę o mięśnie i skórę oraz mnóstwo wspólnego czasu, a odwdzięczy Ci się radością tak zaraźliwą, że rozjaśni Twój najczarniejszy dzień. A kiedy ten umięśniony optymista znów wskoczy Ci na kolana, zajrzy w oczy i swoim spojrzeniem zada to swoje jedyne pytanie — czy jest grzeczny, czy go kochasz — pamiętaj, że masz dla niego najprostszą odpowiedź na świecie. Podrap go za uchem i powiedz mu to, na co czeka całe życie: że jest najlepszym psem pod słońcem i że może już przestać pytać. Bo dla pitbulla nie ma większego szczęścia niż usłyszeć od swojego człowieka, że jest dokładnie tym, kim przez cały ten czas tak rozpaczliwie pragnął być — kochany.