Chihuahua

Chihuahua to rasa, przy której rozmiar myli każdego. Bo choć jest to najmniejszy pies świata — ważący nierzadko tyle, co dwa jabłka — w tym maleńkim ciele mieści się charakter, temperament i pewność siebie psa wielokrotnie większego. I nie jest to przypadek. Chihuahua wywodzi się z Meksyku, gdzie jego przodkowie towarzyszyli ludziom już w czasach prekolumbijskich kultur, otaczani niemal czcią. Po tych dawnych, dumnych psach chihuahua odziedziczył coś, czego nie sposób z niego wytrzebić: prawdziwy, gorący temperament i duszę znacznie większą niż jego dwa kilogramy. To nie jest pies-zabawka. To starożytny ogień zamknięty w filiżance.

Życie z chihuahua bywa przez to cudownie absurdalne. Ten maluch potrafi z pełnym przekonaniem rzucić wyzwanie psu wielkości doga niemieckiego, ani przez sekundę nie wątpiąc, kto wyjdzie z tego starcia zwycięsko. Z nieznajomymi bywa nieufny i wyniosły, jakby z góry zakładał, że dopiero muszą sobie na niego zasłużyć. Drży — czasem z zimna, bo przy takiej masie ciepło ucieka błyskawicznie, a czasem z czystej ekscytacji, bo emocje w tak małym ciele buzują wyjątkowo intensywnie. A do tego uwielbia się zakopywać: jeśli zostawisz mu koc, jest niemal pewne, że chihuahua zniknie pod nim w całości i zmieni się w zadowolone, oddychające zawiniątko. Bo świat dla chihuahua dzieli się na dwie kategorie: jego ulubionego człowieka oraz całą resztę, którą trzeba mieć na oku.

Tak trafiamy do sedna tej rasy — do rzeczy, która sprawia, że ludzie, którzy raz pokochali chihuahua, zostają przy nich na zawsze. Bo cały ten ogień, cała ta odwaga i temperament mają jeden, jedyny cel: jego człowieka. Chihuahua to pies jednej osoby w najpełniejszym tego słowa znaczeniu — wybiera sobie kogoś i obdarza go oddaniem tak skupionym, zaborczym i całkowitym, że trudno to z czymkolwiek porównać. Dla swojej osoby ten dwukilogramowy śmiałek jest gotów na wszystko: będzie jej zaciekłym obrońcą i najwierniejszym kompanem, wtulonym w zgięcie szyi albo schowanym pod swetrem, najbliżej serca. A teraz najpiękniejsze: chihuahua to jeden z najdłużej żyjących psów w ogóle — przy dobrej opiece potrafi towarzyszyć swojemu człowiekowi nawet kilkanaście, a czasem blisko dwadzieścia lat. To nie jest miłość na chwilę. To maleńkie, zaciekłe serce, które wybiera Cię na prawie całe swoje długie życie.

Ta wyjątkowa drobność niesie ze sobą bardzo konkretne potrzeby żywieniowe, których nie wolno lekceważyć. Najważniejsza to ryzyko hipoglikemii — u tak małego psa, zwłaszcza u szczeniąt i osobników miniaturowych, poziom cukru potrafi spaść niebezpiecznie nisko zaskakująco szybko, a w skrajnych przypadkach jest to stan zagrożenia życia.

Bo u chihuahua wielkość serca nie ma absolutnie nic wspólnego z wielkością ciała. Ta filiżankowa sylwetka mieści w sobie odwagę, ogień i wierność, jakich nie powstydziłby się żaden olbrzym — i wszystko to skierowane w jedno miejsce: w Ciebie.

Cała jego lista potrzeb to maleńki brzuszek, ząbki i ciepło. A w zamian dostajesz coś naprawdę rzadkiego: zaciekłego, oddanego towarzysza, który przez kilkanaście długich lat będzie Cię kochał z determinacją zupełnie nieproporcjonalną do swoich dwóch kilogramów. Świat widzi w chihuahua małego pieska do torebki. Ty będziesz znał prawdę — że nosisz przy sercu dwa kilo czystego, starożytnego ognia, który wybrał właśnie Ciebie. I że nie ma na świecie psa, który kochałby Cię bardziej zaciekle.