Bokser

Bokser ma w metryce wszystko, czego trzeba poważnemu psu — atletyczną sylwetkę, muskulaturę, przeszłość psa pracującego i obrończego. Jest tylko jeden drobny szczegół: bokser najwyraźniej nigdy nie dostał wiadomości, że ma dorosnąć. Przez pierwsze dwa, trzy lata życia (a po cichu znacznie dłużej) jest przekonany, że dorosłość to coś, co przydarza się wyłącznie innym psom, i z rozbrajającym entuzjazmem traktuje świat jak jeden wielki plac zabaw. Na powitanie potrafi wygiąć się w pałąk i zatańczyć słynnego „nerkowca”, wiercąc całym zadem z radości, a w przypływie emocji boksuje przednimi łapami niczym mały, uszczęśliwiony zawodnik wagi ciężkiej — i to właśnie od tego wzięła się nazwa rasy.

Do tego dochodzi ta jego niezapomniana, pomarszczona twarz z lekkim podgryzem, która potrafi przybrać wyraz tak szczerego zdumienia albo tak głębokiego oddania, że trudno przy nim zachować powagę. Bokser jest niespożycie energiczny, błyskotliwie zwariowany i kompletnie, bezwstydnie przywiązany do swoich ludzi — wciska się w środek każdej rodzinnej sceny i szczerze nie pojmuje, po co miałby spędzić choćby minutę osobno. Mieć boksera to mieć w domu nieprzebraną, rozbrykaną energię wiecznego szczeniaka zamkniętą w ciele umięśnionego atlety — energię, która codziennie rano budzi się w pełnym przekonaniu, że dziś będzie najlepszy dzień w historii.

A teraz rzecz, która z błazna czyni jednego z najwspanialszych psów rodzinnych świata. Bo za tymi wygłupami stoi charakter o zupełnie innym ciężarze gatunkowym: bokser jest psem głęboko oddanym, odważnym i — co powtarzają wszyscy, którzy go znają — wyjątkowo łagodnym oraz cierpliwym wobec dzieci. Potrafi przez godzinę znosić raczkującego malucha ciągnącego go za ucho z anielską wyrozumiałością, a w sekundę, gdyby coś naprawdę zagroziło jego rodzinie, porzucić wszelkie błaznowanie i bez wahania stanąć między nią a niebezpieczeństwem. To jest właśnie sedno boksera: wieczny wesołek, który w głębi duszy jest nieustraszonym strażnikiem, gotowym oddać za Ciebie wszystko. Klaun na zewnątrz, rycerz w środku.

Przy żywieniu bokser rządzi się własnymi prawami i warto je znać.

Bo bokser łączy w sobie dwie role, które teoretycznie się wykluczają: największego wygłupa w rodzinie i jej najwierniejszego obrońcy — i nie widzi w tym żadnej sprzeczności. To pies, który zarazi Cię swoją radością, rozśmieszy w najgorszy dzień i przypomni, że odrobina szaleństwa każdego dnia jeszcze nikomu nie zaszkodziła.

Daj mu porządny ruch, dobre paliwo dla tego atletycznego ciała i czujne oko na jego zdrowie, a w zamian dostaniesz coś bezcennego: wiecznego szczeniaka, który nigdy nie przestanie się przy Tobie wygłupiać — i nieustraszone serce, które do końca będzie biło wyłącznie dla swojej rodziny. Bokser nie dorośnie. I bardzo dobrze. Bo dzięki niemu Twój dom już zawsze będzie odrobinę młodszy.