Berneński Pies Pasterski

Berneński pies pasterski wygląda jak żywy pluszak w rozmiarze XXL — i charakter ma dokładnie taki, jak ta okrągła, ufna mordka obiecuje. Pochodzi ze szwajcarskich gór, gdzie przez pokolenia pracował w gospodarstwach: ciągnął wozy z mlekiem, doglądał bydła i pilnował zagrody, dotrzymując rolnikom towarzystwa w chłodzie alpejskich dolin. Z tej przeszłości wyniósł dwie rzeczy, które definiują go do dziś: spokojną, solidną duszę psa do pracy u boku człowieka oraz głęboką, niewzruszoną miłość do zimna. Berneński to gigant, który ożywa, gdy spadnie pierwszy śnieg — a lato traktuje jak osobistą zniewagę.

Bo to przede wszystkim pies cichy, ciepły i niewiarygodnie przywiązany do rodziny. Nie jest hałaśliwym wesołkiem ani nadpobudliwym sportowcem — jego ulubiony sposób okazywania uczuć to po prostu być przy Tobie, najlepiej z tą swoją wielką głową złożoną na Twoich stopach i głębokim, zadowolonym westchnieniem, które słychać w całym pokoju. Berneński chodzi za swoimi ludźmi po domu spokojnym, dostojnym krokiem i pilnuje, żeby zawsze być w tym samym pomieszczeniu co oni. Dojrzewa przy tym powoli i przez długi czas zachowuje uroczą szczenięcą niezdarność — wielkie ciało, które wciąż nie do końca panuje nad własnymi łapami. Ta łagodność podszyta jest przy tym duszą wrażliwą jak u niewielu psów: berneński źle znosi ostre słowa i napięcie, bo całym sobą pragnie tylko zgody i bliskości.

I tu trzeba powiedzieć o tej rasie prawdę najczulszą ze wszystkich. Berneński jest z nami boleśnie krótko — to jeden z tych psów, których czas u naszego boku liczy się raczej w skromnej liczbie lat niż w kilkunastu. To trudne i niesprawiedliwe, bo niełatwo o psa, który zasługiwałby na więcej czasu bardziej niż ten łagodny olbrzym. Ale berneński, gdyby umiał, sam podpowiedziałby Ci, jak z tym żyć — bo on nie liczy dni. On je wypełnia. Dla niego jeden spacer w sypiącym śniegu, jeden wieczór u Twoich stóp, jedno popołudnie z całą rodziną w jednym pokoju to cały, kompletny świat. Berneński nie uczy nas smutku z powodu tego, co krótkie — uczy nas obecności w tym, co jest. A naszym zadaniem jest sprawić, by każdy z tych dni był dla niego tak dobry, zdrowy i pełen, jak to tylko możliwe.

Bo berneński pies pasterski daje Ci coś, czego nie da żaden inny pies: spokojną, ogromną, niewymagającą czułość górskiego olbrzyma, który niczego nie pragnie bardziej niż być częścią Twojej rodziny.

Zadbaj o jego stawy, chroń go przed upałem i bądź czujny na jego zdrowie — a potem po prostu bądź z nim. Chodźcie razem w śniegu, pozwól mu kłaść tę ciężką głowę na Twoich kolanach i napełnij jego krótki czas taką ilością zwykłego, ciepłego szczęścia, na jaką tylko Was stać. Bo berneński nie potrzebuje wiele, żeby uznać życie za udane. Potrzebuje śniegu pod łapami, spokoju wokół i Ciebie w zasięgu wzroku. Reszta to dla niego już komplet.